Compex Professional
COMPEX
Onze expertise
ELEKTROTHERAPIE
Toepassingsveld
PRODUCTEN
Het Compex-gamma
PROGRAMMA'S
Beschrijving van de programma’s
PATHOLOGIEËN
Directe toegang tot de behandelwijzen
PATHOLOGIEËN
SPASTICITEIT

Protocol

 

Frequentie van de behandeling

Eén of twee keer 20 tot 30 minuten per dag

Houding van de patiënt

De patiënt en het te behandelen lichaamsdeel worden zo geplaatst, dat de maximale bewegingsamplitude wordt bereikt. Anders dan bij het klassieke gebruik van NMES is het voor deze behandelingen interessant een isotonische contractie van de antagonistische spier toe te laten, die een maximale bewegingsamplitude met zich meebrengt, waaruit een maximale uitrekking van de spastische spier resulteert.
- Onderste ledematen: been: patiënt in zithouding; dij: in buiklig.
- Heupgordel: ruglig.
- Schoudergordel: patiënt in zithouding, arm 30° zijwaarts geheven, elleboog ondersteund.
- Bovenste lidmaat: patiënt in zithouding; triceps: elleboog in supinatie, voor de strekkers van de vingers en de pols: pols in pronatie.

- Ceinture Pelvienne : décubitus dorsal.

- Ceinture Scapulaire : patient assis, bras écarté du corps à 30°, coude en appui.

- Membre Supérieur : patient assis. triceps : coude en supination ;
extenseurs des doigts et du poignet : poignet en pronation.

 

Plaatsing van de elektroden

Plaats de elektroden ter hoogte van de antagonist van de spastische spier die men wil behandelen. De stimulatie mag geen enkel effect hebben op de spastische spier.

Manuele opwekking van de stimulatie: Wanneer de mi-SENSOR wordt gebruikt (aanbevolen) begint de stimulatiesessie automatisch met het meten van de chronaxie (mi-SCAN). De korte test van een tiental seconden maakt het mogelijk om de optimale impulsduur van de stimulatiestroom aan te passen voor het grootste comfort. Als de mi-SENSOR niet wordt gebruikt, kiest men eerst de behandelingsstreek. Vervolgens verhoogt men geleidelijk de energie, wat de eerste contractie van de antagonist veroorzaakt. Daarna volgt op elke contractie een rustperiode van vijf seconden. Na het verstrijken van de rustperiode moet men op de toets + drukken van eender welk kanaal om de volgende contractie te veroorzaken. Zo wordt elke nieuwe contractie manueel veroorzaakt en dus gecontroleerd. Die techniek heeft een opgemerkt psychologisch voordeel voor de patiënt, die zelf de contracties kan opwekken met zijn goede hand, en maakt het mogelijk om gesynchroniseerd met geassocieerde bewegingen te werken.